Образование в лицах

Чалавек-космас

24.07.2020
У кожнага чалавека сваё разуменне жыццёвай паспяховасці. Адны бачаць яе ў творчасці, другія – у сям'і, трэція – у прафесіі, чацвёртыя – у дабрабыце. Юрый Уладзіміравіч Асінчанка лічыць, што дасягнуў у жыцці поспеху, які зрабіў яго неверагодна шчаслівым чалавекам.
Ён нарадзіўся і вырас у той час, калі многія школьнікі марылі стаць касманаўтамі ці навуковымі даследчыкамі Сусвету. Гэтую дзіцячую мару будучы педагог пранёс праз усё жыццё. Многія выхаванцы тагачаснай Брэсцкай абласной станцыі юных тэхнікаў, сярод якіх быў і наш герой, сталі лётчыкамі і авіяцыйнымі інжынерамі. Але былі і тыя, хто пайшоў па слядах сваіх педагогаў. Адзін з іх – Ю.У.Асінчанка. Дзякуючы такім таленавітым педагогам, Брэсцкая абласная станцыя юных тэхнікаў доўгі час заставалася адной з лепшых устаноў у краіне.
Подробнее..

Прызванне – быць педагогам

09.07.2020
Аляксандр Вітальевіч Кавалеўскі ў маладым узросце ўзначаліў Ганцавіцкі раённы цэнтр дзіцяча-юнацкага турызму і краязнаўства. Дзейнасць дырэктара не абмяжоўваецца толькі кіраўніцкімі абавязкамі. Яго клуб аматараў гісторыі Айчыны “Кліа” з задавальненнем наведваюць падлеткі. А інакш і быць не можа. Аляксандр Вітальевіч – неардынарная асоба з актыўнай грамадзянскай пазіцыяй.
- Гісторыя падабалася з 5 класа, - расказвае А.В.Кавалеўскі. – Заўсёды з радасцю наведваў урокі. Актыўна ўдзельнічаў у раённых і абласных алімпіядах. Але пра педагогіку спачатку не думаў, хаця бабуля – настаўніца матэматыкі, а сястра – настаўніца хіміі і біялогіі. Планаваў працаваць у праваахоўных органах ці ў архіве. Але, дзякуючы настаўніцы гісторыі Валянціне Мікалаеўне Латыш, цікавасць да прадмета стала захапленнем. У старшых класах ужо дакладна ведаў, што буду паступаць на гістарычны факультэт. Выбраў Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка. Пасля яго заканчэння з адзнакай быў накіраваны па размеркаванні выкладчыкам гісторыі і грамадазнаўства ў Смалявіцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны прафесійны ліцэй, дзе адпрацаваў 3 гады. Ні разу не пашкавадаў, што выбраў настаўніцкую прафесію. Да сённяшняга часу ўспамінаю свайго вучня, які пад маім уплывам так захапіўся гісторыяй, што паступіў на спецыяльнасць “Архіўная справа” ў БДУ, куды калісьці хацеў паступаць я.
Подробнее..

Вучыць на ўласным прыкладзе

08.06.2020
Настаўніка фізічнай культуры і здароўя Івана Аляксандравіча Лук’янчука адміністрацыя Маларыцкай раённай гімназіі характарызуе, як мэтанакіраванага і адказнага маладога педагога, які сур’ёзна адносіцца да даручэнняў і цалкам аддае сябе любімай справе. Ён з тых, каго прынята называць маладым і перспектыўным, бо ў яго ёсць для гэтага важныя якасці –жаданне працаваць і жыць прафесіяй. Нягледзячы на невялікі педагагічны стаж у некалькі месяцаў, педагог ужо здолеў захапіць вучняў, якія цягнуцца да маладога настаўніка, з нецярпеннем чакаюць урокі фізкультуры, з задавальненнем бягуць у спартыўную залу.
Подробнее..

Быць прыкладам прафесіяналізму

29.04.2020
Да сённяшняга часу памятаю ўражанні ад першай сустрэчы з Анатолем Міхайлавічам Насковым, якая адбылася 15 гадоў назад: “З гэтым чалавекам можна мець справу. Не падвядзе”. Прыемна, што за доўгі час нашага знаёмства першае ўражанне толькі ўмацавалася. Гады чыноўніцкай работы зусім не змянілі яго асобу. “Чалавечны, прыстойны, прынцыповы, кампетэнтны, добразычлівы…” – часта чую гэтыя словы ў адрас А.М.Наскова ад педагогаў і кіраўнікоў школ Брэста.
- Ужо ў 12 гадоў дакладна ведаў, што звяжу далейшае жыццё з педагогікай і стану настаўнікам гісторыі, - гаворыць Анатоль Міхайлавіч. – На прафесійны выбар паўплывалі тагачасны дырэктар сярэдняй школы № 2 Бялыніч Магілёўскай вобласці, настаўнік гісторыі Пётр Максімавіч Кубараў, класныя кіраўнікі, настаўніцы рускай мовы і літаратуры Раіса Васільеўна Серыкава і Таццяна Аляксееўна Тарароева і многія іншыя цікавыя і таленавітыя педагогі. Вельмі ўдзячны бацькам, якія падтрымалі мой выбар і заўсёды дапамагалі. Упэўненасць у яго правільнасці замацавалася ў гады навучання на гістарычным факультэце тагачаснага Магілёўскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя Аркадзя Куляшова.
Подробнее..

Крыху чараўнік

08.04.2020
Выхавальніца Юлія Анатольеўна Савіцкая з Пінкавіцкага ясляў-сада Пінскага раёна любіць сваю прафесію за тое, што яна дазваляе шмат разоў пражываць дзяцінства. Праўда, педагог не адразу знайшла сябе ў прафесійнай дзейнасці, хаця і выбірала яе, як спачатку здавалася, усвядомлена і мэтанакіравана. Жыццё падкарэкціравала першапачатковыя планы. І даволі ўдала.
Ю.А.Савіцкая родам з Жодзіна. Цікавасць да гуманітарных навук прывяла ўчарашнюю школьніцу на філалагічны факультэт БДПУ імя Максіма Танка. Пасля яго заканчэння Юлія Анатольеўна працавала настаўніцай рускай мовы і літаратуры ў адной з жодзінскіх школ, потым – метадыстам у гарадскім аддзеле адукацыі і ў Жодзінскай жаночай гімназіі.
Подробнее..

З добрай і шчырай усмешкай

23.03.2020
Ларыса Васільеўна Алексяюк часта перагортвае старонкі сямейнага фотаальбома, у якім за 70 гадоў сабрана шмат фотаздымкаў, дзе застылі імгненні яе жыцця, цікавага і змястоўнага. Але найбольш дарагія сэрцу фотакарткі, звязаныя з работай у школе. Яны надаюць сілы, веры, аптымізму, жыццёвай энергіі. Менавіта па іх можна прасачыць педагагічны шлях Ларысы Васільеўны з дакладнасцю па гадах. І гэты нялёгкі шлях быў высакародным і адметным, цалкам аддадзеным дзецям. У яго аснове – карпатлівая праца, творчыя адносіны да любімай справы, спагада і адкрытасць.
Подробнее..

Захапіўся сам – захапі іншых

24.02.2020
У кожнага чалавека ёсць прызванне да пэўнай прафесіі. Трэба толькі своечасова пачуць голас сэрца. Невядома, як бы склаўся прафесійны лёс Рыгора Уладзіміравіча Ёкіша, каб ён больш за 30 гадоў назад не прыйшоў працаваць у Ганцавіцкі раённы цэнтр дзіцячай і юнацкай творчасці.
Будучы педагог дадатковай адукацыі з дзяцінства любіў канструяваць, асабліва авіямадэлі. Марыў вырабіць уласную. Але гэта дапытліваму хлапчуку пакуль не ўдавалася.
Подробнее..