Образование в лицах

У нагу з часам

20.02.2019
Настаўніца англійскай мовы Таццяна Фёдараўна Сталева з сярэдняй школы № 26 Брэста ўпэўнена, што сучасны педагог павінен не столькі ісці ў нагу з часам, колькі апярэджваць яго. Без пастаяннага прафесійнага самаўдасканалення нельга адпавядаць запытам і перспектывам развіцця грамадства. Толькі ўсебакова развіты, мабільны і творчы настаўнік, не абмежаваны рамкамі класічнага ўрока, можа быць цікавы сённяшнім вучням.
Т.Ф.Сталева – настаўніца англійскай мовы ў трэцім пакаленні. Выбарам прафесіі яна абавязана бабулі і маці, якія з’яўляліся прыкладам высокага прафесіяналізму ў педагагічнай працы. Пасля заканчэння Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А.С.Пушкіна Таццяна Фёдараўна працавала ў гімназіі № 2 Брэста і ў адной з сярэдніх школ Балгарыі.
Подробнее..

Педагагічная сям’я

20.02.2019
Яны пазнаміліся ў кабінеце дырэктара сярэдняй школы № 24 Брэста, куды былі накіраваны па размеркаванні пасля заканчэння БрДУ імя А.С.Пушкіна. Праз 4 гады пажаніліся. За 17 гадоў педагагічнай дзейнасці ніводны з іх не расчараваўся ў выбранай прафесіі.
- Стаць педагогам марыла з дзяцінства, - расказвае настаўніца беларускай мовы і літаратуры Наталля Мікалаеўна Ткачык. – Ужо ў 4 класе адчувала ўстойлівае жаданне працаваць менавіта настаўніцай роднай мовы. На гэта паўплываў не столькі беларускамоўны статус Альшанскай сярэдняй школы Столінскага раёна, дзе я вучылася, колькі педагог Марыя Сцяпанаўна Быба, якая цікава выкладала прадмет, чытала на памяць шмат вершаў, цудоўна спявала.
Подробнее..

Шчасце быць настаўнікам

20.02.2019
У педагогаў Маларыцкай раённай гімназіі не ўзнікае пытання, у каго можна пабываць на сучасным уроку, павучыцца і пераняць эфектыўныя метады, прыёмы і сродкі навучання. Гэта настаўніца біялогіі і геграфіі вышэйшай катэгорыі Нэлі Андрэеўна Шпетная.
Да вяршынь педагагічнага майстэрства яна ішла не адзін год. На гэтым доўгім шляху былі непахісная ўпэўненасць у сабе і хваляванні, радасць перамог і горыч расчараванняў, узлёты і нават невялікія падзенні. Гэта адначасова і засмучала, і надавала сілы працаваць лепш, стымулявала да творчасці і падштурхоўвала да руху наперад.
Подробнее..

З кагорты лепшых

20.02.2019
За 42 гады педагагічнай дзейнасці Людміла Пятроўна Раманенка ні разу не пашкадавала, што стала настаўніцай, няхай і не гісторыі, як планавала спачатку, а рускай мовы і літаратуры. У гэтай прафесіі педагог не толькі знайшла і рэалізавала сябе, але і дасягнула высокага майстэрства.
- З трохгадовага ўзросту прыходзіла ў мясцовую школу і сядзела ў настаўніцы пачатковых класаў на ўсіх уроках, прычым абавязкова з кнігай, - успамінае Людміла Пятроўна. – Ужо тады неяк інтуітыўна адчувала, што школа – гэта маё. Заўсёды кажу вучням: “Самая лепшая прафесія – настаўнік”.
Пасля заканчэння гісторыка-філалагічнага факультэта Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта настаўніца працавала ў школах Жлобінскага і Ляхавіцкага раёнаў. Апошнія 25 гадоў Л.П.Раманенка шчыруе ў гімназіі Ляхавіч.
Подробнее..

Архітэктар дзіцячых душ

20.02.2019
Калі размова заходзіць пра чалавека, які прысвяціў жыццё дзецям і звязаў яго з тэатральнай сцэнай, то на Маларытчыне згадваюць найперш педагога дадатковай адукацыі Маларыцкага раённага цэнтра дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі З.І.Ляшчынскую.
Зоя Іванаўна ў педагогіцы ўжо 26 гадоў. У школьныя гады марыла стаць архітэктарам, але абставіны склаліся інакш.
Пасля заканчэння Гродзенскага вучылішча культуры імя Цёткі Зоя Іванаўна з дыпломам рэжысёра прыехала працаваць у Хідрынскі сельскі дом культуры Кобрынскага раёна. Праз паўгода паступіла ў тагачасны Мінскі інстытут культуры. У Маларыцкім гарадскім доме культуры адпрацавала рэжысёрам 10 гадоў, пасля чаго ўзначаліла тэатральны гурток у Маларыцкім доме піянераў і школьнікаў. З гэтага часу творчая біяграфія Зоі Іванаўны непарыўна звязана з дзецьмі, якіх яна далучае да чароўнага і незвычайнага свету тэатральнага мастацтва.
Подробнее..

Жыве любімай справай

20.02.2019
Даволі часта можна пачуць, што працаваць настаўніцай ці выхавальніцай сёння непрэстыжна. А вось Наталля Васільеўна Лемяшэўская цалкам задаволена сваім прафесійным лёсам, звязаным 25 гадоў з педагогікай і адной установай адукацыі – яслямі-садам № 5 Івацэвіч.
- У дзіцячыя гады вельмі любіла забаўляцца з малышамі і гуляць у школу, - прызнаецца Наталля Васільеўна. – На ўрокі заўсёды хадзіла з вялікім задавальненнем. Да сённяшняга часу з асаблівай цеплынёй успамінаю першую настаўніцу Галіну Міхайлаўну Дагель, якая, дзякуючы актыўнаму характару і прафесійнаму майстэрству, умела захапіць цікавай і карыснай дзейнасцю ўсіх дзяцей. Мне вельмі пашанцавала са школьнымі педагогамі, пра якіх засталіся толькі добрыя ўспаміны. Але на прафесійны выбар паўплывалі не толькі любоў да дзяцей, пэўныя схільнасці і прыклад настаўнікаў. Значную ролю адыгралі і родныя, сярод якіх шмат педагогаў.
Подробнее..

Імкнуцца да поспеху і дасягаць яго

20.02.2019
Ірына Юр’еўна Гарбацэвіч марыла стаць педагогам з дзіцячага сада. Спачатку ўяўляла сябе настаўніцай пачатковых класаў, як Раіса Мікалаеўна Прохарава, затым настаўніцай англійскай мовы, як Аляксандр Георгіевіч Каралёў. Са школьнымі педагогамі Ірыне Юр’еўне вельмі пашанцавала.
Да сённяшняга часу яны з’яўляюцца для яе прыкладам высокага прафесіяналізму, як, дарэчы, і маці – былая настаўніца біялогіі Ларыса Рыгораўна Сальнікава.
Дзякуючы неверагоднай актыўнасці, мэтанакіраванасці і працавітасці, Ірына Юр’еўна магла стаць настаўніцай амаль любога прадмета. У школьныя гады яна паспяхова ўдзельнічала ў алімпіядах па хіміі, фізіцы, матэматыцы, англійскай і беларускай мовах, займалася гандболам. Здольная дзяўчына скончыла сярэднюю школу з залатым медалём, а музычную – з дыпломам з адзнакай.
Подробнее..