Нібы клапатлівы садоўнік

09.08.2019
Загадчыца ясляў-сада № 4 Маларыты Галіна Якаўлеўна Барычэўская шчыруе на ніве дашкольнай адукацыі ўжо 43 гады, за якія ні разу не пашкадавала пры выбар жыццёвай дарогі. Педагагічны шлях жанчыны адзначаны многімі здабыткамі. Спыняцца на дасягнутым не ў яе характары. У рабоце Галіна Якаўлеўна прытрымліваецца правіла “заўсёды быць наперадзе, рабіць усё і заўсёды толькі на выдатна, як сабе”.
Кожную раніцу Г.Я.Барычэўская спяшаецца знаёмай дарогай на любімую працу. Заўсёды хвалюецца, ці ўсё падрыхтавана да прыходу дзяцей. І не таму, што не давярае падначаленым, а таму, што за шмат гадоў выпрацавалася такая звычка. Спакойна працуецца Галіне Якаўлеўне на працягу дня толькі тады, калі зранку ўсё пабачыць на свае вочы.

З самага дзяцінства будучая загадчыца ясляў-сада марыла стаць настаўніцай рускай мовы і літаратуры. Старанна рыхтавался да гэтага. З задавальненнем праводзіла вольны час за кнігамі беларускіх, рускіх і замежных класікаў. Пасля заканчэння школы на роднай Петрыкаўшчыне дзяўчына накіравалася за вышэйшай адукацыяй у тагачасны Ленінградскі педагагічны інстытут імя А.І.Герцэна.

- Вучыцца ў Ленінградзе было прэстыжна, - гаворыць Галіна Якаўлеўна. ‒ Многія аднакласнікі імкнуліся паехаць туды. У горадзе на Няве жыла старэйшая сястра, якая абацяла дапамогу і падтрымку. Але стаць студэнткай прэстыжнага інстытута не пашанцавала: не прайшла па конкурсе. Вярнуўшыся дадому, уладкавалася ў мясцовы лясгас зборшчыцай сасновай смалы. У вольны час старанна займалася самападрыхтоўкай. Думка стаць настаўніцай ніколі не пакідала. Праз год падала дакументы ў тагачасны Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А.М.Горкага. Але зноў не прайшла па конкурсе. Расчараваная, не ведала, што рабіць. Вырашыла, што ў родную вёску не вярнуся. Уладкавалася памочніцай выхавальніцы ў адзін са сталічных дзіцячых садоў.

Галіну Якаўлеўну заўсёды цягнула да дзяцей. Апынуўшыся ў садку, зразумела, што працаваць з дашкольнікамі ‒ яе прызванне. На стараннага і адказнага маладога работніка хутка звярнула ўвагу адміністрацыя ўстановы, якая прапанавала павысіць кваліфікацыю на курсах медсясцёр. Г.Я.Барычэўская адначасова вучылася і працавала выхавальніцай ясельнай групы. Штодзень, як клапатлівы садоўнік, прывівала дзецям лепшыя якасці, раскрывала іх здольнасці.

- У маёй групе было 25 дзяцей ва ўзросце ад аднаго да трох гадоў, - успамінае Галіна Якаўлеўна. ‒ Дзяцей любіла, таму з радасцю і нейкім асаблівым натхненнем узялася за працу. Пачынаць заўсёды нялёгка. А ў маім выпадку было яшчэ і адказна, бо даручылі сур’ёзную справу. Гэта быў своеасаблівы аванс. Таму імкнулася апраўдаць давер. З першага дня карміла лыжачкай па чарзе кожнае дзіця, брала на рукі, калыхала, напявала песні, супакойвала, расказвала казкі і нават сама прыдумляла розныя гісторыі. Стамлялася, але адчувала задавальненне і радасць. Сілы надавалі словы падзякі бацькоў.

У далёкай і невядомай Маларыце Г.Я.Барычэўская апынулася па сямейных абставінах. Спачатку працавала выхавальніцай у дзіцячым садзе № 3, дзе аддавала хлопчыкам і дзяўчынкам часцінку сэрца і душы. Неўзабаве ўзначаліла гэтую ўстанову. А паколькі адчувала, што не хапае неабходных ведаў, паступіла ў тагачасны Брэсцкі педагагічны інстытут імя А.С.Пушкіна, дзе набыла спецыяльнасць метадыста па дашкольным выхаванні і выхавальніцы.

Ужо 20 гадоў Галіна Якаўлеўна з’яўляецца загадчыцай ясляў-сада № 4 Маларыты. Менавіта тут найбольш ярка і поўна раскрыўся яе талент кіраўніка і выдатнага арганізатара, здольнага згуртаваць калектыў, запаліць яго іскрынкай творчасці і павесці за сабой да новых вяршынь.

Да прафесійнай дзейнасці Г.Я.Барычэўская ставіцца без лішніх эмоцый, якія перашкаджаюць адэкватна ўспрымаць розныя рабочыя сітуацыі. Спачатку ўважліва, дэталёва і ўсебакова аналізуе і ўзважвае іх, пасля чаго прымае правільнае рашэнне.

Пра высокі кіраўніцкі талент загадчыцы сведчаць шматлікія ўзнагароды ўстановы адукацыі, заваяваныя штодзённай карпатлівай працай педагогаў. Калектыў ясляў-сада адзначаны шматлікімі граматамі і дыпломамі рознага ўзроўню: за лепшую арганізацыю сацыяльнага партнёрства, лепшы метадычны кабінет дашкольнай установы, поспехі па асноўных напрамках дзейнасці, лепшую дашкольную ўстанову па выніках работы за навучальны год, удзел у фестывалях дзіцячай творчасці і раённых спартакіядах сярод дашкольнікаў, выхаваўчую работу па фарміраванні ў дзяцей асноў бяспечных паводзін і здаровага ладу жыцця.

- Люблю сваю прафесію, бо яна дазваляе заўсёды знаходзіцца ў свеце дзяцінства, казкі і фантазіі, - прызнаецца Галіна Якаўлеўна. – Да кіраўніцкай пасады ніколі не імкнулася. Калі прапанавалі, вырашыла паспрабаваць. Праз пэўны час зразумела, што атрымліваецца. Таму і засталася загадчыцай дашкольнай установы, невялікі калектыў якога ўкладвае ў работу душу, каб усім выхаванцам было ўтульна і цікава ў нас. Ніхто не падзяляе работу на сваю і чужую. Усе працуюць на агульны вынік і імідж ясляў-сада.

На тэрыторыі дашкольнай установы створана сапраўдная казка. Чаго тут толькі няма! Гэта куток бесклапотнага дзяцінства, расквечаны яркімі фарбамі і ўсмешкамі тых, хто ў ім працуе. Кожную раніцу хлопчыкі і дзяўчынкі з радасцю бягуць у любімы яслі-сад.

Мікалай НАВУМЧЫК,

намеснік дырэктара па вучэбна-метадычнай рабоце Маларыцкай раённай гімназіі.

Фота аўтара.